1964 de pekmezci köyünde İsmail diye bir öğretmen vardı. Aslı kamanın köprü köyünden bir gün kendi nişanını yapmaya giderken trafik kazasında öldü. Pekmezci köyünden Münüre Utku'nun buna yaktığı ağıt;
İsmailde pekmecinin hocası.
Hele bugün ağır oldu gecesi.
Olurmu ölürüm genci kocası.
Murazı gözünde gitti oğlanın.
İsmail desen kayetin ağır başına.
Toplandı bir koca şehir.
Dilimiz varmıyo öldü demeye.
Anası şerbete buyurdu seher.
İsmaili dersen bir ağır çocuk.
Yakın olsaydı ağlardık ıcık.
Sizde bu oğlana öldü demeyim.
Bayrağı çekili mektebi açık.
Hemi köylü yandı hemi telabe.
Düğünmü ediyon başın galaba.
Kör olası şöfür sürme yör ebe.
Daha oğlan dünyasına doymadı.
Anam mı dedi de bacım mı dedi.
Susuzum mu dedi acım mı dedi.
Ezirayıl karşısına geçince.
Gelme ezilayıl gencim mi dedi.
AgIt : Münüre Utku
Söz : Nafide Utku
Yazan : Musa Utku
Gönderen : Battal Erdem
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
